Walldorf poppen

Mijn eerste kennismaking met een walldorf pop was zo’n 5 of 6 jaar geleden, op een zondagavond in een afgelegen jeugdherberg ergens in Duitsland. Gestrand met autopech en wachtend op de garage hadden we onderdak gevonden in een verlaten hostel. Om het beste ervan maar van te maken hadden we een fles wijn ontkurkt en dronken we vermoeid uit plastic bekertjes, zittend op een stapelbed. We waren het hele weekend druk geweest met een workshop plantaardig verven. Opeens haalde vriendin iets te voorschijn uit haar tas. “Deze wilde ik je nog laten zien..” Het was een stoffen pop, ze had haar zelf gemaakt. Ik was direct verkocht.

De pop was een soort walldorf pop. Walldorfpoppen zijn poppen gemaakt van natuurlijke materialen en qua vormgeving naar de ideeën van Rudolf Steiner, de grondlegger van de Vrije school. Die eerste poppen zijn niet meer vergelijkbaar met de poppen van nu. En gaandeweg is er heel veel variatie ontstaan. Inmiddels spreek men eerder van walldorf geïnspireerde poppen of naturel fiber art dolls.

Een zonnekind pop van Kleinekatrijne.nl

Eenmaal thuis bleef het idee spelen in mijn hoofd, Ik kreeg van vriendin een patroon wat ze had gebruikt en begon zelf ook te internet af te struinen en te zoeken.

Mijn eerste poging was een lappenpopje genaamd Charlotte. Met een tuinbroek en rode vlechtjes was er best schattig. Van daar uit ging ik verder. Experimenteren, op zoek naar het juiste garen, juiste huidkleur tricot, patronen, al dan niet zelf geschetst. Welke vulling en hoe dan. Er zijn echt heel veel verschillende aspecten aan het maken van zo’n pop. Ik probeerde heel wat uit. Uiteindelijk maakte ik mijn eerste pop. En gaf haar een steampunk outfit.

Ik werkte verder aan de techniek, vullen van armen en benen bijvoorbeeld. En borduren van de ogen. Steampunkdame had stoffen schoenen, ik wilde eigenlijk wel leren schoenen, weer een nieuwe techniek , nieuw materiaal en gereedschap om mee te werken. Ander haar, een andere manier om de armen te bevestigen, meer vorm in het lijf, enz. Hieronder de tweede pop, waarbij ik nieuwe bevindingen toepaste. Inmiddels kon ik ook breien 🙂

Toen viel het even stil met de poppen. Verhuizen, zwanger, Skapa wat steeds verder groeide. Een pop maken kost veel tijd…

Mijn enthousiasme kreeg een nieuwe boost toen ik me in kon schrijven voor een workshop van een geweldige en door mij bewonderde poppenmaakster tijdens het European Walldor Doll retreat in 2018. Ik mocht een pop gaan maken onder deskundige leiding van Fabiola van Fig&me . Samen met (jawel, zelfde!) vriendin!

En wat hebben we daar ontzettend veel geleerd. Nieuwe steekjes om ledematen te bevestigen, om pruiken te maken om te vullen.. En wat een lieve en warmhartige vrouw is Fabiola. Het was een warm bad van inspiratie, wol, draadjes, zon en gelijkgestemde zielen.. 😉

De pop die ik daar maakte heb ik Sofie genoemd. Inmiddels heb ik haar voorzien van kleding, in vikingstijl.

Voor de liefhebber:
– een handgewoven, handgenaaide linnen onderjurk
– een diamandkeper wollen, handgenaaide bovenjurk
– een plantaardige geverfde wollen pini, handgenaaid
– handgemaakt fibula’s in nek en omslagdoek
– naaldgebonden sokken, plantaardig geverfd
– leren vikingschoenen
– fijne bandweef bovenkant pini, wol
– borduursel onderkant pini

Sofie zelf is gemaakt van poppentricot met een wollen vulling, naaldvilten gaf haar gezicht vorm.

Na Sofie kwam ik thuis en maakte meteen nog een aantal poppen. Inmiddels is andere vriendin en dochter voorzien van poppen. Maar deze vind ik nog wel erg leuk, ook in (semi) historisch kostuum, gebaseerd op Outlander.

Kleding:
– lange onderbroek met kanten randje
– kniekousen
– leren schoenen met bontrandje (fake fur uiteraard)
– een heuse bumroll
– een witte onderrok
– een witte chemise
– een geruit jasje
– linnen overrok

Voor dit jaar stond er een nieuwe workshop in de planning, dit keer bij een Franse poppenmaakster. Corona gooit roet in het eten. Maar de poppenmaakavonturen zijn nog niet voorbij 🙂

Vragen? Mail gerust.